Geniet met je hart!

Geniet met je hart!

Maya Angelou zei eens: “I’m just someone who likes cooking and for whom sharing food is a form of expression”   ~  "Ik ben slechts een persoon die dol is op koken en voor wie het delen van gerechten een uiting is.”

Het is een quote die voor mij veel betekent, zo niet mij omschrijft. Koken is voor mij een soort meditatie: je hoofd even stil te zetten en focussen. Hoe ruikt het, hoe voelt het, hoe smaakt het, hoe oogt het… Het gaat bij mij als vanzelf, en dat is nou precies waar het fout is gegaan! De fout die ik maakte als moeder van twee opgroeiende kinderen was dat ik uitging van mijn smaak en mijn beleving. Daar werd ik aan tafel flink voor gestraft niet door onze vrienden, of mijn echtgenoot, maar door mijn kinderen! 

 

Daar zaten ze, lang gezichten en afkeurende blikken… neus richting het bord en dan de alles vernietigende toverspreuk ‘dat lust ik niet’!  Een scherper mes is niet te vinden die zo vlijmscherp in je ziel kan snijden! Verbaasd was ik … hutspot en een stuk vlees is toch wel smakelijk? ‘Probeer eens een hapje te proeven’, hoor ik mezelf automatisch zeggen. ‘Nee, mam… dit is niet lekker!’ was het stellige antwoord, en dat dan ook eens bevestigd door de broer! Nu laat ik me niet zomaar uit het veld slaan en mijn kinderen dwingen om iets te doen, laat staan te eten, dat staat niet in mijn gebruiksaanwijzing dus stelde ik de vraag: ‘Kun je me dan vertellen wat je er niet lekker aan vindt?’

 

 De verbazing van onze gasten herinner ik me als de dag van gisteren. Want op zo’n vraag moeten wij als volwassenen nog lang nadenken, maar (mijn) kinderen niet. Die hadden het antwoord paraat: ‘het ruikt vreemd en voelt raar mam!’ dit werd aangevuld door de andere zoon met: ‘ja.. het kauwt ook raar..’  Een broodje knakworst was toen dé oplossing om toch aangenaam aan tafel te zitten. Op vele manieren heb ik nog getracht hutspot anders te presenteren, maar mijn kinderen waren niet te vermurwen. Ze zijn nu jongemannen van 21 en 22 jaar en eten tot op de dag van vandaag géén hutspot!  



Waar ik de fout maakte, ontdekte ik gelukkig niet veel later. Want wist jij dat kinderen vanaf de dag van hun geboorte over duizenden smaakpapillen beschikken? Schrik niet, want volwassenen beschikken over nog maar gemiddeld 300 smaakpapillen. Kinderen hebben van jongs af aan een natuurlijk instinct. Zo weten zij instinctief dat bittere en zure smaken niet goed zijn. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat ongeveer eens in de twee weken  onze smaakpapillen veranderen en regenereren ze net zoals andere cellen in ons lichaam. Gek genoeg blijkt dat smaakpapillen verdwijnen en er groeien er minder voor terug. Minder smaakpapillen betekent dus ook minder smaak. Dit verklaart opeens zó veel!  

 

Dan hebben we het nog maar over smaak. Ook atmosfeer, omgeving, gewoonten en cultuur dragen bij aan de ontwikkeling van smaken. Ga maar eens bij jezelf na… ik kan me nog herinneren dat ik géén hap door mijn keel kreeg toen ik verliefd was! ‘Ze leeft van de liefde!’ plaagde mijn moeder mij aan tafel. Hetzelfde gevoel bij een examen, want er zat immers een dikke knoop in mijn maag! Kinderen hebben dat dus vele malen erger. Door hun puurheid en zoals ze in het leven staan, zijn ze super gevoelig voor de sfeer, omgeving, gewoonten en cultuur. Het mooie kunstwerk van Toto Páprika geeft dat in ‘The Seed’ goed weer! Het zaad als symbool van het kind van ouders, het zaad van het kwaad en het zaad als voeding voor het brein. Hoe wonderlijk werkt ons brein! 

Herken je deze situatie?  Klik eens op SylSoulFood voor je gezin…. Ik kom je helpen! 

 



Als vervolg op mijn vorige blogpost heeft de tekening van Toto Páprika mij ook geïnspireerd. Het zaad als voeding van het brein werd mijn motivatie om de veganistische verjaardagstaart voor mijn jarige vriendin te maken. Een chocolade taart zonder meel, suikervrij en glutenvrij. De zoektocht naar een chocoladetaart recept dat daaraan voldoet was een ervaring op zich. Stuk voor stuk nam ik wel meer dan 40 recepten door omdat meel (van tarwe, gierst, spelt, haver, mais enz.) juist niet de bedoeling was. Kant-en-klare meel uit een pakje was de boosdoener. De oplossing is wel de pure vormen te gebruiken en die dan fijn te maken in de blender. Uiteindelijk vond ik er een recept die mij logisch leek op basis van havermout. Heel precies woog ik alles af en volgde het recept stap voor stap. Het resultaat na hele trage 35 minuten zag er wel aardig, maar niet goed uit. De taart heb ik laten afkoelen voordat ik het in tweeën sneed. Helaas brokkelde het helemaal af. Een aanpassing was dus noodzakelijk.  

 

Bij een derde poging heb ik aan een beetje meer havermout, walnoten toegevoegd, de kokosboter liet ik niet helemaal smelten en de dadels heb ik in aantallen gehalveerd. Wist ik wat ik deed? Uhhh… nee, ik heb het immers nog nooit gemaakt. Herinneringen, tips die ik ooit heb gehoord en vooral mijn eigen ervaringen vlogen door mijn hoofd. De consistentie van het deeg voelde vertrouwd en eindelijk kreeg ik het resultaat waarop ik hoopte. Een mooie chocolade taart, het rook heerlijk en het voelde verend. Op de video hoor je me over de opbouw van de taart vertellen. Drie verschillende smaken mousse gebaseerd op kokosroom is naar mijn mening zeer machtig. Daarom koos ik voor een lichtere oplossing: de jelly. De taart heeft een chocolade mousse aan de bovenkant. Dit is gemaakt door twee avocado’s met cacao en geraspte chocolade te mengen. Daarna kon het decoreren beginnen. 

 

 

De taart was qua structuur een gewone taart zoals de jarige zich kon herinneren. Het contrast tussen de smaken chocolade mousse, en de frisse smaken van de vruchten hebben elkaar versterkt. Heel blij werd ik van het zien hoe iemand kan genieten. Een echt recept probeer ik nu op papier te schrijven, en dat lukt me niet goed. Want ik week af van het recept, en deed ongeveer zoveel meer van de één en een tikkie minder van het ander erin. Dat is nog wel een les voor mij, om dingen echt af te wegen en niet op het blote oog of gevoel af te gaan. Conclusie: wat je ook klaar maakt, kijk met je ogen, ruik met je neus, proef met je tong en geniet met je hart!  


 

22.04.2019

Wil jij een berichtje krijgen als ik een nieuwe blogpost heb?

Laat dan hieronder je naam en email adres achter.