Wilde planten en planten in het wild ...

Wilde planten en planten in het wild ...


Onkruid… wie heeft er geen hekel aan?  Met zon en regen groeit het onkruid weelderig in de tuin tussen de planten, gazon en zelfs  tussen de tegels op het terras. Onkruid vergaat niet, zo luid een oud gezegde. Het blijkt maar eens te meer dat zo’n oude gezegde nog altijd letterlijk van toepassing is. Maar wat doe je er aan? Ben jij een fervente tuinier die het onkruid wiedt, schoffelt of eruit trekt? Of ben je meer van het gebruik van oma’s weetjes en ga jij het onkruid te lijf met het hete water van de aardappelen? Of meer van de chemische aanpak en hopen dat het maanden wegblijft, want voor goed zal onkruid niet verdwijnen. Of ben jij toevallig iemand die het onkruid juist laat groeien om er met smaak van te genieten? Brandnetels kun je immers niet alleen eten, maar ook een smaakvolle thee van trekken.  


In Engeland heb ik jaren geleden in één van de prachtige Engelse tuinen ooit een perfect gemaaid gazon gezien waar een cirkel van onkruid juist als aandachtstrekker weelderig groeide. Bijzonder is dan te zien hoe mooi onkruid kan zijn. Deze wilde planten heb ik ooit voor het vak biologie op de middelbare school moeten plukken om een herbarium te maken. Het leerde je niet alleen onderscheid te maken in de verschillende bladeren, bloemen en namen maar zeker ook om beter te kijken. De witte en paarse dovenetel, kamille, boterbloem, gele lis, weegbree, bereklauw, fluitenkruid, koolzaad, korenbloem ... Als de dag van gisteren herinner ik me hoe we de plantjes tussen kranten in een dik boek behoorden te drogen. Dat lukte niet altijd en dus gingen we ‘smokkelen’.  Van de amanuensis kregen we een tip: het gebruik van de strijkijzer! Manmanman … wat stonk dat! De plantensappen trokken dwars door de kranten heen en soms kon je het zelfs horen sissen! Kan me de reactie van mijn moeder nog héél goed herinneren…  

 

Vorige week maakte ik een lunch voor Marjo van Balen. Wie is Marjo? Zij is een fotografe en exposeert deze maand bij BOEL073. Haar foto expositie toont mensen in hun diversiteit en verschillen.  Sommige afgedrukt in zwart-wit andere juist in kleur. Heel mooi om te zien hoe zij accenten weet vast te leggen van ogenschijnlijk ‘gewone’ dingen. Zij weet diepte te brengen in een saai uitzicht, detail vast te leggen waardoor je de oorspronkelijkheid niet meer herkent, kleuren zodanig vast te leggen dat je goed moet kijken of het geen schilderij is… kortom een expositie die zeker de moeite waard is om het zelf te zien… te ervaren is misschien beter gezegd.  
Hoe dan ook ik maakte een vegan lunch klaar, een spaghetti van courgette met een Bolognese saus van rode linzen. Een lekker lichte maar voedzame lunch. Terwijl ik de lunch voor haar bereidde, raakten we aan de praat over voeding en bewust eten. In haar tuin plant zij ook groenten die we niet in de winkel kunnen kopen. Eén daarvan is de zogenaamde ‘boomspinazie’. Heb jij er ooit van gehoord? Voor mij was het een nieuw fenomeen. Een foto ervan maakt de naam in één klap duidelijk… spinazie op menshoogte. Prachtig! Meteen vuurde ik uit nieuwsgierigheid al mijn spontane vragen op haar af. Is het blad sterk? Is het stug of juist heel plooibaar? Hoe smaakt het? Kun je het ook rauw eten? Enfin… vele ideeën vlogen als een dolle door mijn hoofd, zoals maïskorrels, cherry tomaten, dragon en wat honing ingepakt in zo’n blad en dan zachtjes stomen, of juist in folie verpakt op de barbecue… Yummmmm…  Op uitnodiging van Marjo zal ik zeker een keer haar tuin komen bezoeken.  


Het is wonderlijk hoe ik opnieuw ervaar dat ‘eten’ mensen verbindt. Zo zal ik één dezer dagen samen met de veelzijdige Petra van Gal-Anda (Sound Yoga Arts & Crafts) bij goed weer op pad gaan om wilde planten te plukken voor haar workshop “Healing plants beneath your feet”. Petra maakt allerlei soorten kruidenoliën. Kruiden laten zich op vele manieren mengen voor het gebruik in voeding en (lichamelijke) verzorging. Herinner je Klazien uit Zalk nog? Een forse vrouw met een enorme kennis van kruiden en wilde planten. Zij werd bekend door haar ‘natuurmiddeltjes’ voor veel kleine kwalen.  In mijn herinnering werd zij meer als een persoon uit een rariteiten kabinet weggezet en bestempeld als ‘kwakzwalverij’. Kennelijk kleeft aan kruiden en kruidenmengsels sinds de middeleeuwen iets onwerkelijks. Kruidenvrouwtjes, heksen en druïden … Hoe anders is hun kennis met die van diëtisten, voedingsdeskundigen, natuurgenezers en homeopathen? De behoefte om, vaak eeuwenoude, recepten en wijsheden wetenschappelijk te onderbouwen is enorm. Maar kennelijk nodig om het te accepteren, want contact met de natuur is voor de meerderheid in dit deel van de wereld in de vergetelheid geraakt. Hippocrates zei ooit: ‘Let food be thy medicine and medicine be thy food.’ Inmiddels wordt nu wel steeds duidelijker wat de invloed van voeding is.  


In mijn vorige blog heb ik aangegeven momenteel verdiept te zijn in het boek over voeding en intellect (mentale gezondheid) van Gabriel Cousens. In zijn boek gebruikt hij het woord ‘anonymous food’. Kun jij daar een voorstelling bij maken? Zie jij het ook al meteen voor je? Nee? Dan help ik je een handje… De schrijver heeft het over de voeding bereidt zonder bezieling, zonder gevoel of liefde zogezegd. Het type voedsel waarbij het contact met de natuur tot nul is gereduceerd. Het fokken en manipuleren van dieren en planten voor de massa consumptie. Het is geen sneer naar de fastfoodketens, maar het woord geeft je wel iets om over na te denken.    
Voeding is onlosmakelijk verbonden met culturen en religie. Voorbeelden hiervan is de bekende Thanks Giving in Amerika, Bid- en Dankdag bij de Protestantse Kerk, het Islamistische Suikerfeest, wat te denken van de Joodse spijswetten, of de offerandes op Bali. Door het eren van voedsel als een gift van Moeder Natuur maken we op een bepaalde wijze  weer contact met de natuur. Het klinkt misschien heel ver gezocht, maar denk er eens over na… We doen het allemaal, op onze eigen wijze volgens culturele of religieuze achtergrond. Bewustwording is de essentie van voeding.  


Heb je jezelf dat wel eens afgevraagd? Hoe bewust ben je eigenlijk bij wat je eet? Ben je bewust hoe je eet, of wát je eet? Iemand met voedselbeperking, intolerantie of allergie is zich daar meer dan ooit van bewust. Het heeft immers een effect op het fysieke én mentale gemoedstoestand. De relatie van de mens en voeding is meer dan de optelsom van calorieën, vitamines en mineralen om de bouwstenen in het lichaam te waarborgen. Een mooi voorbeeld om dit te onderstrepen is de Italiaanse chef Dario Cecchini, hoe hij zijn wens om een dierenarts te worden opofferde en nu van een slager een meesterchef is geworden. Een wonderlijk verhaal, meer zie https://www.eater.com/pop-culture/2019/3/1/18246681/chefs-table-dario-cecchinir-recap-season-6-episode-2 
Hoe dan ook… lekker eten brengt gezelligheid met zich mee! Geniet ervan, maar probeer te voorkomen dat je eet uit gewoonte zonder eetlust of smaak… mocht je dat overkomen leer dan naar je lichaam te luisteren óf je trof een bijzonder slechte keuken! Mocht je op vakantie zijn en je darmen spelen op maar geen Norit bij de hand hebben, weet dat Coca-Cola oorspronkelijk een medicijn is… drink het ongekoeld (lauw is het best) en je buikpijn is over!  

One eats oneself sick and digest oneself back to health – oud Arabisch gezegde 
 

15.07.2019

Wil jij een berichtje krijgen als ik een nieuwe blogpost heb?

Laat dan hieronder je naam en email adres achter.