SylSoulFood
voor troost

Zwezerik... dat wilde hij zo graag nog één keer eten.... Het was voor mij te emotioneel om te koken bij het afscheidsdiner wat we met dierbare naasten hadden georganiseerd voor mijn stervende man en dus hebben zij dat toen voor me gedaan. Het is een bitterzoete, maar tegelijk ook prachtige herinnering waar ik nog steeds veel troost uit put.

 

Net als eten, is verdriet iets wat mensen verbindt. Even vrijuit praten over het gemis met een lach en een traan - onder een kopje koffie, de lunch of gewoon aan tafel tijdens het avondeten - geeft troost omdat het gevoel wordt gedeeld. Het verdriet is verweven in ieders leven. 

 

Als geen ander weet ik hoe het voelt om verdriet te willen herbergen in je verdere leven. Herken je dit? Zou je nog een keer samen de vertrouwde smaak van zijn/haar lievelingsgerecht willen ervaren? Of zou je juist de verjaardag van een overleden dierbare weer eens willen vieren in kleine kring? Een herdenking in besloten kring? Met mijn creatieve geest weet ik herinneringen in gerechten te vertalen. 

Vul onderstaand contactformulier in om vrijblijvend een afspraak te maken. 

Wil je meer (w)eten?

Vul dan geheel vrijblijvend onderstaand formulier in. 

Ik neem dan telefonisch contact met je op.